Poza tym jeszcze jednym ciekawym filmem, najnowszym póki co na kanale Ben Trovato, jest Lost, którego autorem jest Charles Lucima.

Wracam do odpoczywania. Mam nadzieję, że też grillujecie, bawicie się, odpoczywacie i spiekacie sobie plecy i nosy do czerwoności ;)

Dziś mieliśmy święto majowe, więc jak to w święto majowe należało zrobić – zapoczątkowaliśmy sezon na rybkę. W tym roku inauguracja miała miejsce w Łebie, gdzie woda jest czystsza niż w zatoce, smażalni jest więcej niż skrzyżowań, parkingów niewiele, a wiatr nie daje spokoju.

Wierzę, że te pianki są naprawdę ciepłe, bo nie wyobrażam sobie moczenia tyłka w takim wietrze.

I znalazł się akcent z Union Jackiem. Nieco kiczowaty, ale się znalazł.

Zdjęcia z podróży, instagramowe oczywiście.

Drugą sprawą, zdecydowanie bardziej smutną (nieprzyjemną?), jest to, że Artur Rojek odszedł z Myslovitz. Niby o tym się mówiło od dłuższego czasu, niby do przewidzenia, niby zespół istnieje dalej, ale jeśli słucha się jego muzyki od dobrych kilku lat to ma się wrażenie, że jeden z najbliższych znajomych odleciał do ciepłych krajów i już nie wróci.

Znaczy się – ja tak mam.

Pojawił się nowy frontman, Michał Kowalonek z zespołu Snowman. Facet radzi sobie całkiem nieźle, ma ciekawą barwę głosu, ale jak to ujął Tomasz – kiedy wykonuje kawałki zaśpiewane w oryginale przez Rojka ma się wrażenie, że jest się na konkursie karaoke. Chłopaki z Myslo mają podobno materiał na nową płytę, więc może wtedy odbiór nowego wokalisty będzie nieco bardziej… naturalny. Gdzieś tam w głowie kołacze mi się myśl, że może dla zespołu to dobrze, bo odnoszę wrażenie, że Artur zrobił się nieco bardziej melancholijny, co nie pasuje mi nieco do Myslovitz choćby z „Miłości w czasach popkultury”. Nie to, żeby melancholia była fe, ale jeśli chce ją firmować swoim nazwiskiem to nie mam nic przeciwko. W każdym razie nowemu staremu zespołowi życzę wiele dobrego i nie pozostaje nic innego, jak przejść się na koncert i zobaczyć Michała w akcji. Na koniec jeden kawałek Snowman, żebyście mogli samemu sprawdzić jak Kowalonek się spisuje.

Pierwszym smaczkiem na dziś jest interaktywny film firmy ONLY. W każdym jego momencie można zrobić stopklatkę, podzielić się nią na Pinterest oraz sprawdzić ubrania, które w danej scenie noszą na sobie modelki i modele. Plus warto wspomnieć o możliwości „zapięcia” rozporka jednej z pań, co pewnie spodoba się panom. Żeby panie nie były stratne – można zza drzewa podejrzeć rozbierającego się modela. Muszę przyznać, że twórcy wpadli na sprytny pomysł zwrócenia uwagi widza ;) Interaktywnie film można obejrzeć pod tym adresem, natomiast w wersji nieinteraktywnej poniżej (HD!).

Następnym filmikiem, który wpadł mi w  oko, jest video-lookbook firmy Nasty Gal. Tym, którzy ogarniają jako tako język angielski chyba nie muszę mówić, czego się po nim spodziewać.

Kolejny film, tym razem nieco delikatniejszy.

Bez odbioru.

Niewątpliwie dzisiaj nastał wielki dzień dla fotografów, projektantów i innych osób, które częściej włączają Photoshopa niż drapią się po głowie. Rano firma Adobe zaprezentowała i udostępniła betę Photoshopa w wersji CS6, którą za darmo można pobrać z tego adresu. Do uruchomienia i popróbowania przez pewien czas potrzebny będzie oczywiście AdobeID. Z ważniejszych rzeczy dla fotografów:

• ACR w wersji 7,
• Content-Aware Move,
• Iris Blur, Field Blur oraz Tilt-Shift,
• przeprojektowany interfejs.

Te i inne ciekawostki można zobaczyć na filmiku przygotowanym specjalnie na dzisiejszą okazję.

Po raz kolejny firma Adobe upiększa nam świat, twarze, plakaty, zastępuje kosmetyki i inne wspomagacze. Dziękujemy, Adobe!

Lenistwo wygrywa, więc wszystkie z telefonu, tutaj akurat również wszystkie z aplikacji Voto+ (podobno Instagram na Androida ma wyjść lada dzień, na co czekam z niecierpliwością).

A Magda, która załapała się na ostatnie zdjęcie, była jakiś czas temu u nas, ale się bardzo wstydzi ;)

ps. Jak można – zakładając, że jest się trzeźwym – zapomnieć wziąć aparatu z pociągu?

To jest też ciekawa sprawa, bo nie rozumiem kompletnie fotografowania wszystkiego i niczego, więc niecierpliwie przestępuję z nogi na nogę wierząc, że w końcu ktoś mi wyjaśni, jak można kochać robienie słodkich fotek makro, koników, krajobrazów i zdjęć nocnych i, dajmy na to, motorów jednocześnie. NO JAK? Przecież liczą się tylko autoportrety zrobione podczas mycia zębów ;)

Inną rzeczą jest to, że czekam z utęsknieniem na dobry humor u pani pogody i zapach morza (plus gołębie kupki na Zaspie gratis). Może uda mi się zrealizować kilka planów, które w trakcie pracy nad inżynierką gdzieś tam w mojej łepetynce sobie powolutku kiełkowały i teraz ustawiają się w kolejce, żeby złapać trochę słońca. (To, czy kiełkowały na glebie żyznej, czy nie,  jest inną sprawą ;) ).

Czekam też na film Rogera Sargenta „The Libertines: There Are No Innocent Bystanders”. Samą kapelę kocham miłością bezgraniczną i nie mogę się doczekać, aż jakimś cudem film uda mi się w łapska dorwać i wchłonąć.

Czuję małe ukłucie żalu za każdym razem kiedy pomyślę, że nie będę miał okazji zobaczyć ich na żywo.

Psychiczny ekshibicjonizm na blogu podnieca mnie coraz mniej i ciężko zrozumieć mi dlaczego,  bo składanie literek w słowa, słów w zdania, a zdań w wypociny jest tym, co ja – jako tygrysek – lubię bardzo, choć nie najbardziej. Zrzucę to na zimę i po raz kolejny obiecam poprawę. Czuję też lekki dysonans między treściami prywatnymi, a „poważnymi” na tym blogu i zastanawiam się nad otworzeniem jakiegoś magicznego miejsca, gdzie mógłbym półanonimowo opróżniać czaszkę ze zbędnych kwiatków i obserwacji nagromadzonych przez te 22 lata mojego życia,  które z pewnością byłoby ciekawie (w każdym razie dla mnie) zobaczyć w formie pisanej. Tylko kto by to czytał?

• sos chili słodko-pikantny TaoTao,
• sos imbirowy z soją TaoTao,
• sos sojowy TaoTao,
• grzyby mun tej samej firmy,
• makaron ryżowy TaoTao,
• czerwona pasta curry,
• pierś z kurczaka,
• 1 cytryna,
• 1 por,
• 2 marchewki,
• 1 papryka czerwona,
• cebula,
• główka czosnku.

Grzybki tam były, naprawdę.

Oczywiście potrzebujemy też szefa kuchni.

Na początku kroimy pierś z kurczaka w kostkę. Z racji tego, że ostatnio po internecie krąży wystarczająco dużo kopii obrazka z niesmaczną pastą z niewinnych kurczątek to pozwolę sobie nie zobrazować tego etapu zdjęciem ;) Grzyby wrzucamy do garnuszka.

Zalewamy wrzątkiem i zostawiamy na 5 minut.

Następnie gotujemy je przez 15 minut pod przykryciem. Powinny być już duuuże.

Teraz zajmiemy się przygotowaniem sosu. Do szklaneczki wlewamy pięć łyżek sosu imbirowego z soją.

Dodajemy 3 łyżki sosu chili słodko-pikantnego.

Wyciskamy sok z całej cytryny i dodajemy do sosów.

Trzy lub cztery ząbki czosnku przepuszczamy przez wyciskarkę i uzupełniamy nimi naszą magiczną miksturę.

Pokrojonego uprzednio w kostkę kurczaka zalewamy naszym sosem i dajemy mu trochę czasu na kąpiel.

Teraz bierzemy się za przygotowanie mieszanki warzywno-grzybowej. Kroimy pora, najpierw w wałeczki.

A potem każdy wałeczek kroimy na cztery.

Kroimy marchewkę, najpierw w wałeczki, a następnie w cieniutkie paseczki.

Kroimy paprykę.

Zgadliście, na paseczki.

Teraz będziemy kroili grzyby mun, które do tej pory powinny być już ogroooomne. Dla odmiany tym razem kroimy na paski.

Cała mieszanka powinna wyglądać jak poniżej.

Obieramy i kroimy cebulę na ćwiartki, a następnie ćwiartki kroimy na pół.

Przyszedł czas na coś ciekawszego. Gotujemy wodę i wrzątkiem zalewamy makaron.

Odsączamy kurczaka i zostawiamy sos, będzie potrzebny za chwilę.

Następnie rozgrzewamy oliwę.

I smażymy kuciaka.

Po usmażeniu kurczaka na patelnię dorzucamy cebulkę, a po chwili łyżeczkę pasty curry.

Dodajemy warzywa z naszej mieszanki i dajemy im chwilę na podsmażenie się.

Wlewamy sos, w którym moczył się nasz opierzony przyjaciel. Całość dusimy pod przykryciem około 15 minut, w połowie tego czasu dodajemy makaron, mieszamy i dusimy kolejne kilka minut.

Warzywa powinny być już stosunkowo miękkie. Można podawać. Voilà!